Tweedehands kopen is erger dan downloaden.

Door SacreBleu op zondag 13 januari 2013 00:24 - Reacties (23)
Categorie: Games, Views: 2.952

Piraterij is altijd al een probleem geweest voor distributeurs, auteurs en ontwikkelaars - en alles daartussenin - het zorgt ervoor dat er minder geld in het schatkistje terecht komt.
Maar - is dat ook echt zo? Natuurlijk is de verkoop van games gedaald met de komst van internet, piraterij werd immers toegankelijker en algemener. Vroeger moest je die ene kennis hebben die wel een mannetje wist die vier branders in zijn computer had zitten. Tegenwoordig kun je alles vinden wat je hart begeert op het internet via torrents of nieuwsgroepen en het gaat nog een stuk sneller ook.

Logisch dat deze ontwikkeling een doorn in het oog is van ontwikkelaars, deze methodes zorgen er immers voor dat minder mensen het spel kopen. Waarom? Enerzijds omdat gratis altijd beter is dan valuta neerleggen - sowieso - koop je die stoel voor ¤200 of wil je hem liever gratis voor krijgen?
Er zullen maar weinig mensen zijn die ervoor zullen betalen - ongeacht het bedrag.
Máár er zijn ook mensen die minder snel de 'fout' maken. Veel producten kun je van te voren proberen. Software - met name games - is één van de weinige uitzonderingen hierop. Je moet het dus hebben van filmpjes, mond-tot-mond reclame en geschreven teksten van deskundigen die de software aan de tand hebben gevoeld. Alles van het bovenstaand is óf dan wel een persoonlijke mening óf kan makkelijk worden gemanipuleerd. Waardoor het moeilijker wordt om een goede keuze te maken.

Dit rechtvaardigt piraterij natuurlijk niet, maar iemand zal niet na het downloaden van een "slecht" spel denken: "Goh, ik heb hem gedownload, vind er niets aan, maar ga hem toch kopen". Logisch, waarom zou je geld uitgeven aan iets wat je niet (meer) wil hebben?

Kortom, piraten zijn slecht voor de verkoop, hoe je het ook brengt.

Er is echter een groep die nóg erger is. De tweedehands koper. De downloader was over het algemeen al sowieso niet voornemens om het spel aan te schaffen. Wil alleen even spieken of wil het spel gratis-en-voor-niets hebben. Als ontwikkelaar is deze groep al sowieso 'kansloos' voor je verkoop. Die kun je dus afschrijven überhaupt geen koper geweest. Een tweedehands koper, daarentegen, wél.

Die wil best geld uitgeven voor dat spel - want dat vind hij het waard. Kortom de gedachtegang: "Ik vind dit een leuk spel en wil ervoor betalen, maar niet dat bedrag". Moreel gezien - in eerste instantie - niets op aan te merken. De meeste zullen vinden dat de ontwikkelaar het geld verdient. Zij het niet dat de ontwikkelaar nooit wat van jouw geld zal zien. Sterker nog - die tweedehands verkoper - "verdient" zelfs nog eens wat aan jouw product! En daar zul je nooit iets van terug zien.

Kortom, de échte potentiële klant heb je misgelopen en heeft een andere weg gekozen om jouw product af te nemen. Het verschil tussen de downloader en (ver)koper? De downloader houdt zich niet aan de wet.

Degene die het spel tweedehands heeft gekocht, zal vrijwel nooit het spel nog een keer kopen
hij heeft het immers al. De downloader zou veel eerder het spel - met korting - alsnog kunnen kopen.

Dus wie is er nu erger? De downloader of de (ver)koper?

Wat is next-gen voor jou?

Door SacreBleu op vrijdag 11 januari 2013 12:30 - Reacties (3)
Categorie: Games, Views: 1.534

We zijn er uit - gamen op de PC is bij lange na niet dood. Slechte ports en het ontbreken van goede controls is iets waar we mee moeten leren leven. De PC krijgt in 2013 genoeg titels waar je mond van gaat overlopen. Kortom, de PC gaat nog wel lange tijd mee :).

De huidige consoles gaan ook al een lange tijd mee. Volgens vele zijn al een lange tijd aan het einde van hun cycle. En dat beginnen we al aardig te zien aan de games. Het allerlaatste wat aanwezig is in de consoles wordt eruit geperst, er worden veel concessie gemaakt en vaak moet je nog een aantal patches wachten voordat het spel dan ook echt goed speelbaar wordt.
Dat laatste heeft, wellicht, veel te maken met de ontwikkelaar en luiheid, echter moet er steeds meer gekeken worden naar optimalisaties, hoe kun je een nieuw spel maken wat de massa aanspreekt en mooier maken zonder dat je al teveel prestaties verliest?

Lage resoluties, lelijke textures, slimme truukjes en veel gekartelde randjes zijn uiteindelijk het gevolg. Nu rest eigenlijk de vraag, wat vinden we belangrijker? Mooie graphics of leuke, innoverende games? Voor mij is 2012 vooral het jaar geweest van de sequels en prequels - sommige goed andere bagger slecht - maar ook bij indie games en Kickstarter projecten. Hoewel Kickstarter geen garantie is dat een product uiteindelijk ook op de markt komt, zie je wel dat er geld te halen valt bij vernieuwende games - of zelfs bij reincarnaties bij verloren genres.

Zojuist zijn de nieuwe specs bekend van de XBOX - althans dat is het gerucht - een aardig systeem een flinke aantal cores en aardig wat geheugen - hetgeen wat nu de huidige consoles de nek omdraait - de meeste reacties zijn dan ook watertandende gamers die al helemaal voor zich zien hoe mooi de games eruit gaan zien. En daar zit dan ook het probleem. De games worden alleen maar beter op grafisch gebied, er zijn maar een paar spellen die er heel goed uitzien maar ook leuk zijn.

Als persoonlijk voorbeeld neem ik Crysis (een of twee) er worden effecten gebruikt die vooruitstrevend zijn - maar weinig toevoegen - het gevolg is dat het spel bekend staat "Want hij is de mooiste" maar de game zelf is vrij karig - persoonlijke mening hier. Dat gebeurd met veel games. Far Cry 3 is verschrikkelijk mooi om te zien en ook leuk om te spelen - maar in de kern gebeurd er vrij weinig - binnen een goed uur heb je het meeste van het spel al gezien - de open wereld moet veel mogelijkheden bieden en de mogelijkheden zouden eindeloos zijn. Dat valt in de regel echter tegen. Je kunt een basis van vijanden op verschillende manieren aanvallen en je aanpak een beetje aanpassen maar uiteindelijk doe je hetzelfde voor de rest van de 15+ uur.
Het verhaal is weinig soeps en de grote missies zijn nagenoeg hetzelfde - alleen in een ander jasje. Noem me ouderwets maar 'vroeger' waren graphics niet zo belangrijk als nu, het spel moest goed zijn, graphics waren natuurlijk wel een verkooppunt maar niet allesomvattend.

De eerste commentaren die je dan ook ziet wanneer een nieuw spel wordt gepresenteerd "Het ziet er niet uit!" "Dit hadden ze beter in 19xx/2xxx kunnen uitbrengen" . Een spel wordt nu, voornamelijk beoordeeld op zijn graphics. Geen goede graphics? Dat draait je de kop om. En zo lopen veel mensen de pareltjes mis.

En nu ook met de, gespeculeerde, specs van de nieuwe xbox, de Wii U wordt nu al veroordeeld tot oud. Natuurlijk de hardware is niet spectaculair, maar is hardware dan echt het belangrijkste?
De tablet controller is, wellicht, niet alles vernieuwend, maar wordt wel goed benut - in de meeste games - en kan voor veel mogelijkheden zorgen, mits de ontwikkelaars hier tijd voor nemen. Een nieuwe speel ervaring en goede games is voor mij belangrijker dan goede graphics. Tuurlijk het oog wilt ook wat - maar ik hoef niet elke spel te spelen op de nieuwste Cry- of Unreal Engine.

Dus wat betekent next-gen voor jou? Een nieuwe kans voor nieuwe IP's en wat innovatie? Of alleen maar een herhaling van de huidige series met alleen als voornamelijk features mooiere textures, meer polygonen en grotere werelden?

Het verhaal van mijn MacBook Pro - en waarom koffie niet goed voor hem is.

Door SacreBleu op donderdag 10 januari 2013 21:29 - Reacties (18)
Categorie: Apple, Views: 2.908

De MacBook Pro was een cadeau waar ik mezelf mee had verwend toen ik aan een nieuwe opleiding ging beginnen, voorheen had ik een MacBook maar ik vond hem niet krachtig genoeg om hem te gebruiken wat ik er zoal mee deed. Spellen spelen zat er al helemaal niet in en het scherm was ook nog eens een slagje te klein. Uiteindelijk gekozen om een MacBook Pro aan te schaffen - ook een klein beetje om mijn co studenten hun muil open te laten vallen - en daar heb ik nooit spijt van gehad.

Het systeem had ik uiteindelijk met BootCamp voorzien, zodat ik in de vakanties kon gamen met mijn broertje. Het was niet het snelste systeem maar de spellen die we graag speelde konden we zonder problemen spelen. Ook mijn schoolprojecten waren snel af, het was een waar genot. In de vier jaar tijd dat ik van dit product heb mogen genieten is er van alles gebeurd.

Het eerste incident

Ik zat - nietsvermoedend - op mijn kamer met mijn MacBook Pro op mijn schoot. Ik was lekker aan het werken toen ik mij besefte dat het licht ook wel eens aan gedaan mocht worden. Kortom, ik besloot om mijn acrobatisch kunsten te beproeven. Langzamerhand kwam ik in een eigenaardige positie terecht waardoor de MacBook van mijn schoot af gleed - met nadruk op gleed.
Zonder al teveel geweld werd zijn val gelukkig gebroken - door mijn grond. Het LCD scherm aan de binnenkant was gescheurd. Kortom repareren - en diep in de buidel tasten - kosten? Zo'n slordige 800 euro voor het vervangen van het scherm.

Het tweede incident

Dit gebeurde niet lang nadat ik het toestel terug had van de RMA afdeling van Dynafix. Het apparaat was prima hersteld en ik kon er weer met volle teugen van genieten. Voor mijn verjaardag had ik van mijn moeder een Hugo Boss pakket gekregen, inclusief parfum en leuke bijhorende tas. De MacBook Pro lag - verschrikkelijk onhandig - op mijn bed. Ik reikte naar mijn HB tasje om mij te besproeien met de nectar van de goden. Ik kwam er al snel achter dat het tasje niet dicht was - er zat een hele mooie deuk in de bovenkant van mijn MBP - het parfum flesje viel uit de tas en belanden met een smak op mijn mooie - net herstelde - MacBook Pro.

Die deuk heb ik maar niet laten repareren - het was een teken van mijn stommiteit.

Het derde incident

De MBP had ik opgeborgen in zijn daarvoor bestemde sleeve en in een kast bewaard op school. Ik had geen zin om het stukje genot mee te nemen in de pauze, dus mijn docent besloot om deze achter slot en grendel te zetten. Geloof het of niet - maar ook deze tas had ik niet dichtgedaan. Toen ik deze na de pauze weer wilde collecteerde pakte ik deze dan ook - alweer - aan de verkeerde kant beet. De MBP viel op zijn zij op de grond - een flinke klap.

Gelukkig is hier nog nooit schade van gebleken - het bleef bij de diepe buts op de bovenkant.

Het vierde incident

Het was een zwoele zomeravond. Ik had zojuist de fil Real Steel opgezet. Mijn vriendin - en dat is ze nog steeds - had niet zoveel interesse in deze sci-fi-robot-slaan-elkaar-vechtfilm. Dus zij besloot achter de MacBook Pro te gaan zitten en daar de Sims te spelen.

De film was halverwege en ik besloot om koffie te zetten en wat lekker boterhammetjes te maken.
Mijn vriendin had hele andere - snode - plannen. Ergens midden in de film hoorde ik een gedempte gil. Ik keek met een ruk achterom. De koffie was beland op het toetsenbord op de MBP. Zachtjes aan zag ik het beeldscherm falen en blies hij zijn laatste zucht uit.

Rustig - maar bedroeft - liep ik naar de keuken om wat theedoeken te verzamelen - we maakte het apparaat schoon en probeerde hem aan te zetten. Tevergeefs.

Met een ruk keek ik mijn vriendin strak aan en sprak de woorden: "Ik heb slecht nieuws voor je" met trillende onderlip keek ze me zachtjes aan "Je moet nu meekijken met de film".
Daarna hebben we er nooit ruzie om gemaakt - echter doe ik mijn best om haar dit incident nooit te laten vergeten.

Met Valentijn kreeg ik dan ook een mooie voucher. In 2020 krijg ik een nieuwe MacBook Pro - naar keuze van mevrouw lief.

Is gamen op de PC dood?

Door SacreBleu op maandag 07 januari 2013 23:59 - Reacties (60)
Categorie: Games, Views: 9.445

Consoles zijn er altijd al geweest. Die magische dozen met een controller had ik liever in mijn hand dan mijn fles. Kortom, op vroege leeftijd was ik al helemaal verslaaft aan gamen.
Zelfs het kijken van game shows was iets waar ik graag een maaltijd voor over wilde slaan.

Mijn grootste liefde is altijd al de personal computer geweest. In mijn tijd op Windows 95 was ik niet weg te slaan van het apparaat. Mijn moeder kocht tientallen shareware cd's die ik volledig consumeerde. Duke Nukem 3D is dan ook het eerste spel wat ik ooit heb gekocht, van mijn eigen centen. Het is een herrinering die me altijd bij zal blijven, net zoals mijn voorliefde voor de PC.

Voor mij kan er niets toppen tegen de combinatie muis en toetsenbord als het gaat om een FPS, RTS of RPG. Tevens ben ik altijd bevoorrecht geweest met goeie hardware, waardoor ik altijd de nieuwste games zonder al teveel problemen kon spelen.

Helaas lijkt er aan dit tijdperk een einde te komen. De PC krijgt steeds minder games te zien en wanneer deze wel uitkomen dan moet je maar net mazzel hebben dat het geen slechte port is.
Persoonlijk heb ik het idee niet meer serieus te worden genomen als PC gamer. Het meest voorkomende argument van ontwikkelaars is piraterij. Deze zou zo hoog zijn dat het voor veel ontwikkelaars niet meer rendabel is om games te ontwikkelen voor het platform. Er zijn wel twee kanten aan dit verhaal. Ik ben het er mee eens dat het volledig-voor-een-pc ontwikkelen veel kosten met zich mee brengt. Maar laten we eerlijk zijn, hoe vaak komt het voor dat een multi-platform spel vanuit de PC naar consoles wordt geport? Weinig, tot nooit. Het porten zal, onwaarschijnlijk, tijd en geld kosten, maar wil je echt zeggen dat piraterij zelfs dat de kop omdraait? En al die downloads die je kunt doen voor de 360 - ruim een week of weken voor de release - die nemen we dan maar voor lief?

Kortom, als consument voel ik mij niet meer serieus genomen, ontwikkelaars gooien hun broncode in-een-of-andere converter die daarna Windows/Mac/Linux binaries/exe's uitpoept en dat wordt verkocht aan de consument. Tuurlijk zijn hier uitzonderingen op. Dat is nu net het probleem, de goeie ontwikkelaars zijn de uitzonderingen geworden. In de regel mag je verwachten dat het spel bagger draait of dat je het spel met geen mogelijkheid aan de praat krijgt op de PC met muis en toetsenbord.

Goeie voorbeelden zijn:
  • Dark Souls - alhoewel hier wel bij Steam wordt aangeraden een gamepad te gebruiken.
  • Prototype 2
  • Assassin's Creed - deel drie heb ik hier nog niet op gespeeld.
Dit mag misschien een kleine lijst zijn, maar het gaat hier wel om AAA-games die worden ontwikkeld door de veteranen op de markt. Dark Souls is hier trouwens nog het slechtste af. Dit spel is uit de doos een verschrikking. Je moet op fora gaan zoeken voor een mod om een beetje voordeel te halen uit de PC versie. Het is nagenoeg diefstal dat een ontwikkelaar het lef heeft om een spel voor de PC zo op de markt te zetten en daar een goed bedrag voor wil vangen.
Veel mensen geven aan dat piraterij is ontstaan door hoge prijzen, tot nu toe ben ik het daar nooit mee eens geweest. De prijzen zijn over het algemeen gelijk gebleven, hier-en-daar een wijziging maar het is niet astronomisch gestegen.

Nee, als je piraterij de schuld wil geven dan zul je hand in eigen boezem moeten steken en ook durven zeggen dat de industrie er zelf voor heeft gezorgt door producten uit te brengen waar je echt geen 50 euro voor gaat betalen. Dan hebben we het niet alleen over slechte ports naar de PC, maar ook over gewoon 'echt' slechte games daarnaast komt het vaak genoeg voor dat de consoles wel een demo krijgen terwijl PC gamers mogen gaan duimdraaien. Logisch dat mensen dan eerst gaan downloaden. Maar kun je daar echt mee meten dat piraterij hoog is? Hoeveel mensen hebben het spel gedownload om te testen? Hoeveel van die piraten hebben het spel uiteindelijk gekocht? Hoeveel mensen waren van te voren al van plan om het spel niet te kopen? Kortom, hoe kun je ooit uitrekenen hoeveel inkomen je hebt misgelopen?

Stel je het volgende voor: Game A komt uit, zonder demo, je bent nog niet volledig overtuigd, dus je download het spel om te kijken wat het is. Het spel valt tegen - niet omdat het slecht is maar niet jouw ding - je verwijdert het spel. Jouw download wordt wel geteld, maar je hebt nooit het voornemen gehad het spel direct te kopen. Kortom, jij telt niet als misgelopen verkoop want je had het spel toch niet gekocht. Sterker nog, het is het downloaden geweest wat jou alsnog over de streep had kunnen trekken. Persoonlijk ben ik vaak in deze positie terecht gekomen. Sins of a Solar Empire is een perfect persoonlijk voorbeeld hiervan. Geen demo hier-en-daar wat filmpjes en op YT stond niets want Stardock is nu niet een ontwikkelaar die bij iedereen een belletje doet rinkelen. Intussen heb ik alles gekocht van SoaSE wat er is. Zonder die download had ik dat nooit gedaan.

Waarom word de PC - ooit de pioneer van het gamen - ineens niet meer gerespecteerd? Krijgen PC gamers te kampen met of vertragingen AC3 of onduidelijkheden over de release van een game op de PC GTA V? Hoe kun je op een punt aankomen dat je 'overweegt' om een spel wel of niet uit te brengen voor een belangrijk platform? Het is misschien te vroegtijdig te zeggen dat gamen op de PC dood is, zeker met de toestroom van indie games. Maar we zijn wel dalende.

Microsoft, beter op de Macintosh.

Door SacreBleu op maandag 07 januari 2013 09:42 - Reacties (22)
Categorie: Microsoft, Views: 4.908

Onlangs kreeg ik de mogelijkheid om mail van het kantoor te ontvangen op mijn thuis computer.
Voorheen was het enkel mogelijk om dat op mijn telefoon te ontvangen mits ik 3G gebruikte.
De Samsung Galaxy mag niet bekend staan omdat hij zo'n uitstekende accuduur heeft, dus mijn telefoon was vaak leeggezogen door het mailverkeer wat ik binnen kreeg. Kortom, deze mogelijkheid ontving ik dan ook met open armen.

Het avontuur begon helemaal onschuldig. Thuis heb ik drie computers tot mijn beschikking:
  • Een desktop - een i7 gaming pc.
  • Een Hewlett-Packard Touchsmart 2 - een convertible tablet-PC.
  • Een MacBook Pro - een Apple computer.
Op zowel de desktop als tablet draait Windows 8. Waarom? Omdat ik altijd up-to-date wil zijn, bovendien was hij gratis en wilde ik Windows 8 graag in mijn handen hebben om te kijken of de gebruikerservaring echt beter is geworden. Nee.
Op de MacBook heb ik Mountain Lion draaien. Geen Bootcamp en geen virtual machine.

Op alle machines staat de nieuwste Office voor dat platform. Te weten 2013 voor Windows en 2011 voor Macintosh. Het avontuur begon op Windows.

Mail van mijn werk wordt geregeld via Exchange - een Microsoft product - de enige reden die ik heb om Outlook te gebruiken is dan ook de functionaliteit om Exchange te kunnen gebruiken - out-of-the-box.
Het was dan ook een no-brainer om Outlook dan maar eens op te starten en te gaan gebruiken voor de zakelijke mail. Ik vulde alle gegevens in. Autodiscover zou de rest voor mij doen.
Niet dus. Ik werd constant geplaagd met de melding dat hij de server niet kon vinden.
Ik heb dit zo'n twee uur weten vol te houden, voordat ik mij dan ook echt gewonnen gaf.

Ik ging weer verder met andere zaken. In eerste instantie dacht ik dat mijn collega van de IT-afdeling mijn IP-adres niet goed had ingevuld. Echter kreeg ik wel mail binnen op mijn telefoon, en die stond op WiFi. Voorheen kreeg hij dan ook geen mail binnen. Na het verwijderen van de SIM kwam ik er ook achter dat ik nog steeds mail kon verzenden - iets wat voorheen niet mogelijk was.

Kortom, het IP-adres was goed genoteerd en mijn collega had zijn taak goed uitgevoerd.
Toen kwam het eurela moment. Ik pakte de MacBook erbij, opende mijn mail applicatie en voerde daar mijn gegevens in. Overigens was een emailadres en wachtwoord afdoende. Op Windows moest ik ook een server opgeven maar dat terzijde.
Wat schetste mijn verbazing? Het werkte meteen. Vluchtig poste ik dit als kleine anecdote op Facebook. Outlook op Macintosh was 'beter'. Na deze post kwam ik tot een komische ontdekking.
Ik had geen Outlook gebruikt, maar Mail - u weet wel dat standaard programma op Mac OS X - kortom Apple had het beter en gemakkelijker geregeld dan Microsoft.

Natuurlijk dacht ik: "Dat gaan we reproduceren in Office 2011". Zo gezegd zo gedaan. Met dezelfde gegevens kon óók Office 2011 aan de slag met Exchange.

Nu - twee dagen verder - is het mij alsnog niet gelukt om verbinding te maken met de Exchange server op Windows. Zelfs Thunderbird weet mail via Exchange te ontvangen - wel met een addon - Outlook 2013 en 2010 vooralsnog: niet.